Hoewel we al eerder in Oost-Slowakije waren geweest, waren we verbaasd over de ontvangst die ons er vrijdagavond te wachten stond. Toen we de stad Prešov binnenreden viel de duisternis al in, maar geen van de vele lantaarnpalen was aan. Toch kon het nog donkerder. Het laatste stuk snelweg naar Košice was blijkbaar niet al te lang geleden opnieuw geasfalteerd, maar van witte strepen viel geen spoor te bekennen. Noch waren er aanwijzingen dat daar binnenkort verandering in gaat komen. Gedesoriënteerd reden we de stad binnen op zoek naar ons hotel. De receptionist aldaar maakte het er niet beter op. Had zijn bijna vijandige onverschilligheid te maken met Tsjech-onvriendelijkheid of was het gewoon zijn doorsnee klantenbenadering?

Gelukkig liet de zon de volgende morgen een heel ander licht schijnen op dit deel van Slowakije. Op zoek naar geschikte lokaties voor de bruidsfoto’s die Michal in Košice zou maken liepen we door het gezellige centrum van de stad. Oost-Slowakije is een achtergebleven gebied hoor je vaak, maar in Košice is er veel aan gedaan om het stadcentrum tot een aangename plaats te maken. Het bruidspaar voegde zich na een tijdje bij ons en had veel bekijks van voorbijgangers – van modern geklede jongeren tot aan omaatjes in klederdracht en Vlaamse basketballers die voor een toernooi in de stad waren. De eerste, wat deprimerende indruk was zo gauw weer vergeten. Als dit echt een onvriendelijke streek zou zijn, zouden goede vrienden van ons uit Praag natuurlijk ook niet juist uit Prešov komen.

Toch bespeuren we ook bij hen af en toe wat van een minderwaardigheidscomplex en een behoefte zich, op een humoristische manier, tegen de Tsjechen af te zetten. Veel Slowaken voelden zich voor de afscheiding in 1993 het stiefbroertje van het grotere en meer ontwikkelde Tsjechië. Desondanks hadden en hebben de twee landen en volken veel gemeen. In Slowakije zijn alleen de steden net iets meer vervallen, de bussen net iets ouder, de wegen in net iets slechtere staat. Tegelijkertijd is de Slowaakse taal net iets melodischer, het landschap net iets ruiger en de ruines net iets indrukwekkender. De Slowaken zelf hebben het misschien niet zo in de gaten, maar hun bergen, hun acteurs en hun muziek zijn in Tsjechië nog steeds enorm geliefd. Dus die splitsing van Tsjechoslowakije, die had wat veel Tsjechen betreft echt niet gehoeven.