Donderdag 27 juli, de dag was weer tropisch heet geweest en de avond was zwoel. Geen weer om in een oververhitte flat te zitten en daarom gingen we met Elke naar de Maják (Vuurtoren) om een “pintje” te drinken. Na een tijdje kwamen toevallig ook Láďa en Robert het dakterras oplopen en schoven bij ons aan. “Dit is Elke, uit China,” zei ik. Verbaasde blikken. “Nou ja, ze is eigenlijk Belgisch, maar woont in China en geeft daar Engelse les.” Toen Elke een Chinees pakje sigaretten tevoorschijn haalde, ging dit exotische artefact van hand tot hand. Ook de man aan de tafel naast ons, een dertiger die in zijn eentje een biertje dronk en een sigaretje rookte, keek geinteresseerd mee. “Hoeveel kost zo’n pakje daar nou?” wilde Láďa weten. “Een halve euro, 14 kronen,” was Elke’s antwoord en Láďa’s businessinstinct stond direct op scherp. “Dat is een stuk goedkoper dan hier! Wacht even, 14 kronen, plus 1 kroon accijns per sigaret en 19% btw, dan zit je rond de 40 kronen als je ze wilt importeren.” We hielpen hem herinneren dat er ook nog transportkosten bijkwamen en dat het design van het pakje ook wel een facelift kon gebruiken. “Jammer, dat kan niet uit. Mag ik er één proberen?” Toen bleek ook de smaak niet helemaal aan zijn normen te voldoen. Dag miljoenenbusiness.

“Hoe is het nou om daar les te geven? Zijn het goede studenten?” vroeg Robert ondertussen. Het bleek om studenten geneeskunde te gaan, die door het communistische systeem niet al te hard aangemoedigd worden om zelf over dingen na te denken. Elke vertelde ter illustratie dat ze één keer per week conversatieles hebben en dan allerlei vragen mogen stellen. Steevast komt dan de opmerking: “I always see you smoking on the campus. Do you know that’s very bad for your health?” Elke’s antwoord luidt onveranderd dat dat in China zo is vanwege de combinatie met de sterke luchtvervuiling, maar in België niet en dat de regering mensen daar zelfs aanmoedigt om te gaan roken. “Really? But our teacher told us it’s really bad.” Dat hadden ze dan gewoon verkeerd begrepen, stelt Elke ze dan gerust. “Dat is nog eens nuttige informatie,” mengde de man aan de tafel naast ons zich in het gesprek. “Dat vertel ik mijn vriendin als ze weer eens zegt dat ik moet stoppen met roken.” “Bedankt voor de interessante avond!” zei hij nog toen hij opstapte.

Zo kon onverwachts de halve buurt meegenieten van ons interessante bezoek. ’s Middags waren we ook de zoon van de familie Koukolí­k van zeven hoog al tegengekomen. Die vertrekt binnenkort voor een jaar naar Taiwan voor zijn doctoraal Chinees. Ik stond dus met mijn mond vol tanden terwijl hij relaxt met Elke in het Chinees converseerde. Ook de klusjesman van onze flat was onder de indruk en liet Elke bij wijze van eerbetoon de gistingsprocessen van de brouwsels in zijn alcoholstokerij zien. Leuk, zulke logés. Alleen jammer van Láďa’s niet te realiseren businessplannen. Misschien bedenken we nog iets anders…