Op 1 mei 1955 was er groot feest in Praag. Op die dag vond de onthulling van een gigantisch beeld van Stalin plaats. De grote kameraad uit de Sovjet-Unie zou hoog boven de Moldau voor eeuwig over de stad uitkijken. Eeuwig bleek uiteindelijk maar zeven jaar te duren.

Pavel Urbánek (70) herinnert zich: De bouw van het standbeeld was een enorme gebeurtenis. Het voetstuk was vijftien meter hoog en het beeld zelf bijna zestien. Een knoop op Stalins jas was groter dan een volwassen man! Toen het beeld net af was, zei een vriend tegen me: “Let op mijn woorden – binnen de kortste keren wordt het beeld opgeblazen en komen de brokstukken in de Moldau terecht.” Dat kon ik me toen niet voorstellen, want het communistische regime van de jaren vijftig was taai. Een paar jaar later kreeg hij tot mijn grote verbazing toch gelijk.

Het Stalinmonument kreeg in de volksmond al snel de treffende bijnaam “de rij voor de slagerij”. Dat de Kameraad zijn hand onder de revers van zijn jas had, was ook gemakkelijk uit te leggen: hij had het beeld willen betalen, maar versteende toen hij hoorde hoeveel het kostte (3,5 miljoen euro).

De arme man heeft de onthulling van het standbeeld helaas niet mogen meemaken. Hij overleed in 1953, ruim een jaar nadat men met de bouw was begonnen. Toen na zijn dood de kritiek op zijn gruweldaden toe begon te nemen, besloot men het beeld omver te halen. Ook het Stalinmuseum in de sokkel van het beeld sloot zijn deuren. De ruimte werd voortaan als opslagplaats voor aardappelen gebruikt.